Ta strona używa cookie. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Akceptuję

Loading...


Szukaj Menu
A A A wysoki kontrast: A A

Portal Promocji Eksportu



    Gospodarka Kirgistanu

    Wyślij Drukuj Pobierz dodał: Lyubov Papurina | 2016-01-29 09:26:47
    republika kirgiska, gospodarka

    Gospodarka Kirgistanu

    Gospodarka

    Gospodarka Republiki Kirgiskiej jest najbardziej otwarta ze wszystkich w Azji Środkowej i silnie uzależniona od eksportu złota. Najważniejszym sektorem jest rolnictwo.

    Kirgizja, posiadająca jedynie niewielkie złoża gazu ziemnego i ropy naftowej, musi je importować. Import ten odbywa się w zamian za dostawy energii wytwarzanej przez kirgiskie hydroelektrownie. Czerpią one swą moc z wielkiego bogactwa naturalnego Kirgizji, jakim są obfite zasoby energii wodnej, wspomagające rozwój przemysłowy kraju i stanowiące podstawowy towar eksportowy do innych państw Azji.

    Najcenniejszym zasobem naturalnym Kirgizji, obok energii wodnej, jest złoto. Wydobywa się je w kopalniach w zachodniej części kraju i w znacznych ilościach eksportuje.

    Ponieważ gospodarka tego kraju jest silnie uzależniona od eksportu złota, to kluczowe znaczenie ma kondycja największego projektu wydobycia złota Kumtor, kontrolowanego przez kanadyjska spółkę Centerra. Na Kumtor w 2012 r. przypadało ok. 20 proc. wartości produkcji przemysłowej kraju.

    Kirgizja należy do światowej czołówki pod względem wydobycia rtęci. Wydobywa się tu również niewielkie ilości antymonu, węgla kamiennego i brunatnego, bizmutu, ołowiu, wolframu, uranu oraz cynku.

    Na terenie Kirgizji występują także zasoby surowców budowlanych, takie jak: granit, gips, marmur, wapń, glina i piasek.

    Kryzys polityczny i konflikt etniczny w kraju z 2010 r. negatywnie wpłynęły na aktywność ekonomiczną w kraju. W konsekwencji trudności finansowych oraz dużego zadłużenia kraj zależny jest od zagranicznych donorów. Obecnie ściśle współpracuje z Międzynarodowym Funduszem Walutowym przy formułowaniu polityki gospodarczej. Władze wprowadziły m.in. zmiany w polityce podatkowej i administrowaniu podatkami aby polepszyć ściągalność podatków i efektywność ich wydatkowania.

    Strategia zrównoważonego wzrostu Kirgiskiej Republiki na lata 2013-2017, przyjęta w 2013 roku zakłada, że priorytetami rządu są: poprawa klimatu inwestycyjnego i walka z korupcją. Postawiono też na rozwój strategicznych sektorów gospodarki: rolnictwa i przemysłu spożywczego, energetyki, sektora wydobywczego, transportu oraz turystyki.

    Głównym wyzwaniem kirgiskich władz jest utrzymanie stabilności makroekonomicznej kraju i uzdrowienie finansów publicznych. Istotnym elementem tej polityki jest dywersyfikacja gospodarki i zmniejszenie jej zależności od wydobycia złota i pomocy zewnętrznej, oraz rozwój sektora prywatnego, na którym można byłoby oprzeć wzrost gospodarczy w kraju.

    W Kirgistanie większość zawodowo czynnych obywateli zatrudniona jest w rolnictwie i usługach. Dużym problemem gospodarki jest szara strefa, w której - jak się szacuje - wytwarza się dobra i usługi o wartości sięgającej połowy oficjalnej wartości PKB.

     

    Główne sektory

    Najważniejszą dziedziną gospodarki Kirgizji jest rolnictwo. Udział rolnictwa w strukturze PKB kraju wynosi 25 proc., dając zatrudnienie 1/3 ludności kraju.

    Głównymi producentami produktów rolnych w Kirgizji są indywidualne gospodarstwa i grupy producenckie, wytwarzające ponad 95 proc. wszystkich towarów. Obecnie w kraju istnieje około 60 tys. gospodarstw rolnych i ponad 600 różnego rodzaju stowarzyszeń i zrzeszeń branżowych. Całkowita powierzchnia gruntów rolnych wynosi 1,4 mln ha.

    Mieszkańcy Kirgizji uprawiają głównie pszenicę, ziemniaki, buraki cukrowe i tytoń.

    Główną rolę w przemyśle odgrywa metalurgia metali kolorowych i przemysł wydobywczy, na które przypada około 60 proc. produkcji przemysłowej. Największe znaczenie ma wydobywanie złota ze złoża Kumtor, zapewniające ponad 40 proc. eksportu kraju. Strategiczne znaczenie ma również kompleks wodno-energetyczny, będący drugim źródłem wpływów z eksportu.

    Rocznie w Kirgizji wydobywa się około 75-100 tys. ton ropy naftowej, co tylko częściowo zabezpiecza potrzeby kraju. Ważną rolę odgrywa też przemysł spożywczy.

    Jedną z najważniejszych gałęzi przemysłu jest energetyka. Po Rosji i Tadżykistanie, Kirgizja ma największe zasoby energii wodnej na jednego mieszkańca spośród krajów WNP. Wydajność strumieni górskich w Kirgizji szacuje się na około 142 mld kWh rocznie, zaś łączne zasoby hydroenergetyczne na ok. 163 mld KWh rocznie.

    W Kirgizji działa dziewięć elektrowni, których łączna moc wynosi 3.646 megawatów. Siedem z nich to elektrownie wodne o mocy 2.918 megawatów, a dwie - elektrownie cieplne.

    Kirgizja eksportuje energię elektryczną do Kazachstanu, Uzbekistanu, Tadżykistanu i Chin, w ilości 2 – 2,5 mld KWh rocznie. Główny producent energii elektrycznej „KyrgyzEnergo” został podzielony na kilka mniejszych firm, specjalizujących się w produkcji, transmisji i dystrybucji energii. Nas rynku kirgiskim jest czterech głównych dystrybutorów energii elektrycznej: JSC „Severelectro”, które zaopatruje region Biszkieku, Czuj i Talas; JSC „Vostokelectro”, zaopatrujące region Issyk – Kul i Naryn, JSC „Oszelectro”, które obsługuje region Osz oraz JSC „Dżalalabadelectro”, zajmujące się dystrybucją energii w rejonie Dżalalabadu. Sektor energetyczny jest całkowicie otwarty dla inwestorów zagranicznych. Zgodnie z obowiązującym prawem mogą oni swobodnie inwestować w tę gałąź przemysłu, budować nowe elektrownie, sprzedawać energię elektryczną w kraju oraz za granicą.

    Ze względu na walory krajobrazowe, Kirgizja ma duży potencjał dla rozwoju turystyki.